ڪراچي(ويب ڊيسڪ)خلائي جهاز اورين پنهنجي سفر تي روانو ٿي ويو آهي، جيڪو چار انسانن کي 50 سالن کان وڌيڪ عرصي کان پوءِ پهريون ڀيرو چنڊ ڏانهن وٺي وڃي رهيو آهي۔
هن مرحلي کان اڳتي، آرٽيمس II هڪ ڊگهي ۽ گول چڪر واري رستي تي هلي رهيو آهي، جنهن جو اندازو آهي ته اهو عملي کي زمين کان ايترو پري وٺي ويندو جيترو اڳ ڪڏهن به ڪو انسان نه ويو آهي، چنڊ جي پٺئين پاسي کان ڦري پوءِ ڪششِ ثقل جي مدد سان واپس زمين ڏانهن موٽندو۔
ايندڙ ڪجهه ڏينهن ۾، انهن جون دريون ٻاهريان نظارا آهستي آهستي وڌيڪ متاثر ڪندڙ ۽ خوبصورت ٿيندا ويندا: زمين انهن جي پٺيان ننڍڙي نيري-اڇي گولي وانگر نظر ايندي ۽ چنڊ هڪ روشن دائري مان تبديل ٿي هڪ گهڻن کڏن وارو وڏو جهان بڻجي سندن سامهون اچي ويندو۔
مشن جي لڳ ڀڳ ڇهين ڏينهن تي، جڏهن اورين چنڊ کان اڳتي سفر ڪندو، خلابازن کي اميد آهي ته هو گہري خلاءَ مان مڪمل سج گرهڻ جو نظارو ڪندا، جتي چنڊ سڌو سنئون سج جي سامهون اچي ويندو، جنهن سان سج جو روشن چهرو مڪمل طور ڍڪجي ويندو ۽ سج جي ڪرونا جو نفيس هالو ظاهر ٿيندو، جڏهن ته زمين هڪ پاسي لٽڪندي نظر ايندي۔ عملو هن نادر منظر کي تصويرن ۽ وڊيوز ۾ قيد ڪري ڌرتيءَ تي اسان ڏانهن موڪليندو۔
اسان پنهنجي سڌي نشريات ختم ڪري رهيا آهيون جيئن اورين خلائي جهاز ۾ سوار چار خلاباز چنڊ جي ويجهو ٿيندا پيا وڃن۔
عملو ۽ زميني ٽيم لاءِ هڪ اهم ۽ نازڪ مرحلي ۾، آرٽيمس II مشن ڪاميابي سان ٽرانس-لونر انجڪشن مڪمل ڪئي۔
“مون کي تمام گهڻي خوشي آهي ته مان توهان کي ٻڌايان ته 1972 ۾ اپولو 17 کان پوءِ پهريون ڀيرو انسان زمين جي مدار کان ٻاهر نڪتا آهن،” ناسا جي سائنسدان ڊاڪٽر لوري گريز صحافين کي ٻڌايو، جڏهن اهم انجڻ برن خلابازن کي چنڊ جي پٺئين پاسي ڏانهن ڌڪي ڇڏيو۔
زيرو گريوٽي ۾ ترندي، عملو پنهنجي سفر کان متاثر ٿيو، جتي ڪمانڊر ريڊ وائيسمين هن “شاندار لمحي” جو ذڪر ڪيو جڏهن هن “پوري ڌرتي کي هڪ قطب کان ٻئي قطب تائين” ڏٺو۔ هنن ٽيم جي ٻين تجربن بابت پڻ ڳالهايو، جهڙوڪ ٽوائلٽ مسئلا، ننڊ ۽ مشن لاءِ گڏيل عزم۔
مشن جي ٻن ڏينهن اندر، عملو کڻندڙ اورين خلائي جهاز کي سخت آزمائش مان گذاريو پيو وڃي ۽ اهو ڪاميابي سان پاس ٿي رهيو آهي، بي بي سي جو سائنس رپورٽر لکي ٿو۔
اميد آهي ته آرٽيمس II مشن 6 اپريل تي چنڊ جي چوڌاري ڦرندو، ۽ اسان ٻيهر سڌي ڪوريج سان واپس اينداسين.
گذريل 36 ڪلاڪ انتهائي دلچسپ رهيا آهن: اڏام، انجن برن، فلپس، ٽرانس-لونر انجڪشن، ۽ انهن سڀني جي وچ ۾ خلابازن کي ورزش مشين آزمائڻ لاءِ به وقت مليو۔
پر هي ته صرف ڏهن ڏينهن واري مشن جي شروعات آهي، ۽ گلوور، ڪوچ، هينسن ۽ وائيسمين پنهنجي ايندڙ سفر دوران مصروف رهندا۔
ايندڙ ڏينهن ۾ خلاباز چنڊ جي سائنس ٽيم سان گڏ “لونر ٽارگيٽنگ پلان” تي ڪم ڪندا، جنهن ۾ بيان ڪيو ويندو ته چنڊ جي پٺئين پاسي تي پهچڻ بعد هو ڪهڙا مشاهدا ڪندا۔
هن عرصي دوران ڊيپ اسپيس نيٽورڪ ذريعي رابطي ۾ 41 منٽن جو وقفو ايندو، تنهن ڪري مشن ڪنٽرول ڪو به سوال نٿو ڪري سگهي، اهي خلابازن تي منحصر آهي ته هو سڀ ڪجهه نوٽ ڪن۔
خلائي جهاز جي ٽيم سطح تي اهم نشانين کي ڏسندي، جيڪي سائنسدانن کي اسان جي شمسي نظام جي ٺهڻ کي سمجهڻ ۾ مدد ڏيندا۔
ناسا چيو آهي ته لونر ٽارگيٽنگ پلان ۾ هڪ نئون اضافو سج گرهڻ جو مشاهدو به شامل ڪيو ويو آهي۔
آرٽيمس II مشن اميد ڪري ٿو ته اهو انسانن جي زمين کان سڀ کان پري سفر ڪرڻ جو رڪارڊ ٽوڙي ڇڏيندو. ممڪن طور 270,000 ميلن کان به وڌيڪ فاصلو طئي ڪري۔
اهو اڳوڻو رڪارڊ (248,655 ميل)، جيڪو لڳ ڀڳ 56 سال اڳ اپولو 13 ٽيم قائم ڪيو هو، کي ٽوڙي سگهي ٿو۔
هن ڀيري فرق اهو آهي ته هي رڪارڊ ٺاهڻ شعوري ڪوشش آهي۔
اپولو 13 مشن ناسا وٽ “ڪامياب ناڪامي” طور مشهور آهي۔ 11 اپريل 1970 تي جڏهن سيٽرن V راڪيٽ ڪينيڊي اسپيس سينٽر مان اڏام ڪئي، ته مقصد انسانيت جي ٽئين چنڊ تي لهڻ جو هو۔
شروعاتي مسئلن باوجود مشن سٺو هلي رهيو هو، ۽ مشن ڪنٽرول ۾ موجود جو ڪرون چيو ته هو “تمام گهڻو بور ٿي ويو آهي”۔
پر ڪجهه منٽن بعد هڪ آڪسيجن ٽينڪ ڌماڪي سان ڦاٽي پيو، ۽ خلابازن ڏٺو ته سندن بقا لاءِ ضروري گئس خلاءَ ۾ نڪري رهي آهي۔
ان ڌماڪي ٻين اوزارن کي به نقصان پهچايو ۽ فيول سيلز جي استعمال تي اثر وڌو، جنهن سان بجلي ۽ پاڻي جي فراهمي متاثر ٿي سگهي ٿي۔
هاڻي هو چنڊ تي لهڻ جي قابل نه رهيا، تنهن ڪري انهن زمين ڏانهن واپسي لاءِ “فري-ريٽرن ٽريجڪٽري” اختيار ڪئي، بلڪل جيئن هاڻي آرٽيمس II ڪندو، چنڊ جي پٺئين پاسي کان ڦري واپس زمين ڏانهن ايندو۔ سڀ خلاباز محفوظ واپس آيا ۽ هڪ رڪارڊ به قائم ٿيو۔
