ليکڪ; وقار مصطفيٰ
ڊسمبر 2003 پاڪستان جي فوجي صدر جنرل پرويز مشرف لاءِ انتهائي ڏکيو وقت هو، جڏهن سندس ۽ موت جي وچ ۾ رڳو ڪجهه لمحن جو فاصلو رهجي ويو هو ـ اهو به هڪ ئي مهيني ۾ ٻه ڀيرا.
14 ڊسمبر تي، جڏهن جنرل مشرف جو قافلو راولپنڊي ۾ آرمي هائوس ڏانهن وڃي رهيو هو، تڏهن جهنڊا چيچي ڀرسان هڪ پل تان گذرڻ کان لڳ ڀڳ 30 سيڪنڊ پوءِ زوردار ڌماڪو ٿيو.
جنرل مشرف پنهنجي ڪتاب ’ان دي لائن آف فائر‘ ۾ لکي ٿو ته:“جڏهن منهنجي ٽي ٽن وزن واري آرمرڊ گاڏي هوا ۾ اڇلجي وئي، تڏهن مون فوراً سمجهي ورتو ته مون کي دهشتگردي جو نشانو بڻايو ويو آهي۔”
2001ع ۾ القاعده جي آمريڪا تي حملي کان پوءِ، افغانستان ۾ اسامه بن لادن کي پناهه ڏيندڙ طالبان حڪومت جي حمايت ڇڏي پاڪستان شدت پسند گروهن کي سخت ناراض ڪري ڇڏيو هو۔
’ورلڊ ٽيررازم: اين انسائيڪلوپيڊيا آف پوليٽيڪل وائلنس‘ ۾ جيمز سائمنٽ لکي ٿو ته ورلڊ ٽريڊ سينٽر تي حملي کان پوءِ پاڪستان دهشتگردي خلاف جنگ ۾ آمريڪا جو اهم اتحادي بڻجي ويو۔
مشرف حڪومت افغانستان ۾ القاعده ۽ طالبان خلاف آمريڪي ڪارروائين ۾ مدد ڪئي، جڏهن ته ان ئي دوران پاڪستان اندر دهشتگردي جا واقعا جاري رهيا، جن ۾ آمريڪي صحافي ڊينيئل پرل جو قتل ۽ اسلام آباد ۾ چرچ تي حملو شامل هئا۔
مشرف حڪومت پاڪستان ۽ تڪراري هماليائي علائقي ڪشمير ۾ ڪيترين ئي شدت پسند تنظيمن تي پابندي لڳائي ۽ انهن جا سوين ڪارڪن گرفتار ڪيا۔
مشرف چيو:“اسان جي قوم لاءِ سڀ کان وڏو خطرو ٻاهران نه پر اندر کان آهي، ۽ اهو خطرو انتهاپسندن کان آهي۔ اسان کي انهن سڀني عنصرن خلاف پوري قوت سان وڙهڻو پوندو۔”
ڊسمبر 2003 کان اڳ به مشرف تي ڪيترائي حملا ٿي چڪا هئا، جن ۾ 2002 ۽ 2003 دوران اسلام آباد ۽ ڪراچي ۾ ڪيل ناڪام ڪوششون شامل هيون۔
جيمز سائمنٽ موجب، 2003ع ۾ القاعده پاڪستاني حڪومت کي کلي دشمن قرار ڏنو، جنهن کان پوءِ ڊسمبر 2003ع ۾ جنرل مشرف تي ٻه قاتلاڻا حملا ٿيا۔ پهرين حملي کان پوءِ، مشرف لکي ٿو ته هو آرمي هائوس وڃي پنهنجي گهرواري صهبا مشرف کي تسلي ڏني ۽ پوءِ ٻيهر پل تي واپس آيو۔ “پل مڪمل طور تي تباهه ٿي چڪو هو۔ جيڪڏهن ڌماڪو هڪ سيڪنڊ اڳ ٿئي ها ته منهنجي گاڏي 25 فٽ هيٺ ڪري تباهه ٿي وڃي ها۔” ان ئي شام، مشرف ۽ صهبا اسلام آباد جي سرينا هوٽل ۾ شاديءَ ۾ شرڪت لاءِ ويا، بغير ڪنهن هٻڪ جي۔
25 ڊسمبر 2003 تي ٻيهر حملو ٿيو۔ اسلام آباد جي ڪنوينشن سينٽر مان تقرير کان پوءِ، جڏهن مشرف آرمي هائوس ڏانهن روانو ٿيو، ته قافلو وڏو ۽ سيڪيورٽي وڌيڪ سخت هئي۔ مشرف لکي ٿو ته جڏهن قافلو مرمت ٿيندڙ پل تان گذري رهيو هو، تڏهن اوچتو هڪ زوردار ڌماڪو ٿيو ۽ گاڏي ٻيهر هوا ۾ اڇلجي وئي۔ “هر طرف ڌوڙ، دونهون، ملبو، انساني جسم جا ٽڪرا ۽ گاڏين جا پرخچا هئا۔ لڳو ڄڻ ڏينهن جو اوچتو رات ٿي وئي هجي۔”
مشرف ٻڌائي ٿو ته سندس ڊرائيور جان محمد گاڏي رمز تي هلائيندي آرمي هائوس تائين پهچائي، جڏهن ته مجموعي طور 14 ماڻهو مارجي ويا ۽ 3 زخمي ٿيا۔ تحقيقات مان معلوم ٿيو ته ٻه خودڪش بمبار شامل هئا، جڏهن ته ٽيون بمبار ڪنهن سبب حملو نه ڪري سگهيو۔ مشرف موجب، اهي سڀ ڪجهه خدا جي فيصلي سان ٿيو۔
ڪتاب ’ان دي لائن آف فائر‘ ۾ مشرف انڪشاف ڪري ٿو ته محدود ثبوتن باوجود جاچ ذريعي پورو نيٽ ورڪ وائکو ڪيو ويو، جنهن ۾ القاعده، جيشِ محمد ۽ ڪجهه فوجي ۽ فضائي اهلڪار به شامل هئا۔
25 ڊسمبر واري حملي کان پوءِ، نيٽ ورڪ مڪمل طور بي نقاب ٿيو۔ اهم منصوبه بند امجد فاروقي کي سيپٽمبر 2004ع ۾ ماريو ويو، جڏهن ته القاعده جو اهم اڳواڻ ابو فراج اللبي مئي 2005ع ۾ گرفتار ٿيو۔ انهن حملن کان پوءِ، مشرف شدت پسندن خلاف ڪارروايون تيز ڪيون ۽ فاٽا ۽ بلوچستان ۾ فوجي آپريشن شروع ٿيا۔ ان جي بدلي ۾، پاڪستان کي آمريڪا کان وڏي پيماني تي معاشي ۽ فوجي امداد ملي، جنهن سان معاشي صورتحال بهتر ٿي، پرتشدد انتهاپسندي خلاف جنگ جاري رهي۔
هي سمورو واقعو پاڪستان جي تاريخ ۾ دهشتگردي خلاف جنگ جو هڪ اهم ۽ فيصلائتو باب بڻجي ويو۔ (نوٽ هي اسٽپري بي بي سي اردو تي ڪافي وقت اڳ شايع ٿي هئي پر بعد ۾ اپڊيٽ ٿيندي رهي، جنرل مشرف ته دنيا ۾ ناهي رهيو پر مٿس ٿيل حملن، شدت پسندن جي نيٽ ورڪ ۽ جاچ ۾ ٿيل دلچسپ معلومات سبب ڊسمبر جي نسبت سان بي بي سي ٻيهر شايع ڪئي آهي جيڪا اسين پنهنجي پڙهندڙن لاءِ پيش ڪريون ٿا)
