حفيظ الله نيازي
عمران خان اسان جي ريڊ لائين، ڪراس نه ڪرڻ جي، ڊيڄاريندڙ اسٽيبلشمينٽ لاءِ هئي، بدقسمت ملڪ هر 10/15 سالن کانپوءِ واپس زيرو پوائنٽ تي اچي ٿو، هر ڀيري نئين منزل، نوان رهنما اصول طئي ٿيڻ شروع ٿيا، ته ”نئون پاڪستان، ٻه. ”هڪ پاڪستان نه“، آزادي جو سفر جڙيل هو. هڪ پنهنجي قسم جو پهريون منصوبو جيڪو شايد 10 سالن ۾ مڪمل ٿيڻ کان اڳ زمين کي ٽوڙي ڇڏيو. سازشين جي CASUALTIES جو حساب سامهون نٿو اچي ۽ نه ئي بادشاهت جي تباهي ۽ برباديءَ جو اندازو. بظاهر ”پراجيڪٽ عمران خان“ جي ڊيموڪريشن ”ڀائرن“ جا ڏند ڪٽيا آهن. اسٽيبلشمينٽ کان ڪير اهو ڪريڊٽ کسي سگهي ٿو ته حڪومت يا نظام کي ننگي هٿن سان کڻڻ، جدوجهد ڪرڻ، کاٻي هٿ جي راند آهي، 100 سيڪڙو ڪاميابي يقيني آهي.ٿورڙو آف ٽاپ، هڪ بدقسمت ماڻهو جنهن کي سياسي سوچ آهي ۽ ڪجهه سالن کان بُک آهي، جيڪڏهن دشمن تي ڪا ڪاوڙ نازل ٿئي يا بدڪاريءَ جي لپيٽ ۾ اچي ته منهنجو گهر نشانو بڻجي وڃي. ان کان اڳ جڏهن نوازشريف اسٽيبلشمينٽ جي ڇنڊڇاڻ جو نشانو بڻيو ته هن سڄي زندگي پنهنجي هٿ جي مڱڻي ۾ رکي گذاري. سڀ کان دلچسپ واقعو اڄ صبح جو جڏهن منهنجي ڌيءَ مون کي ٻڌايو ته 40/30 پوليس وارا اڌ رات جي وقت گهر تي چڙهائي ڪري منهنجي پٽ کي کڻي ويا. محمد عظيم نيازي منهنجي وڏي ڀاءُ سعيد الله خان جو پٽ آهي. عظيم خان جي والد، ڀاءُ ۽ چاچي جون سياسي همدرديون ۽ وابستگيون مسلم ليگ (ن) سان آهن، پر عظيم خان پاڻ غير سياسي آهي ۽ ان جو سياست سان ڪو به واسطو ناهي. گذريل 18 سالن کان هڪ ملٽي نيشنل ڪمپنيءَ سان وابسته، هڪ غير سياسي، بي ضرر پروفيشنل، سر کان پيرن تائين، جملا سلام، پر اتفاق سان هو 09/10/11 مئي تي نٿيا گلي ۾ هڪ ڪاروباري ڪانفرنس ۾ شرڪت ڪري رهيو هو. رڳو اسان جون سيڪيورٽي فورسز ئي سمجهي سگهن ٿيون ته اهڙن بي ضرر غير واسطيدار ماڻهن کي گرفتار ڪري کين ڪهڙو فائدو؟ صرف خدا ڄاڻي ٿو. ان کان اڳ حسن جي گهر تي ڇاپو هڻي ڊرائيور الطاف ۽ باورچي رحيم کي گرفتار ڪيو ويو. ڪجهه ڏينهن کانپوءِ رحيم کي اڌ مئل حالت ۾ واپس آندو ويو، جتان هو سروسز اسپتال ۾ بي هوش هو، زندگي جي جنگ وڙهندو رهيو، جڏهن ته ڊرائيور الطاف 16 ڏينهن کان گم آهي. واپس موضوع ڏانهن اچون ٿا، قومي تاريخ جو سبق آهي ته ان نظام کي اُڇلايو وڃي ته جيئن اسٽيبلشمينٽ جي ڪاميابي کي يقيني بڻايو وڃي، هڪ ٻيو سبق، نئون مستحڪم نظام ٺاهڻ لاءِ ناڪامي آهي، آخري ٻه سبق ڀت تي لکيل آهن. اهو ئي سبب آهي جو 10/15 سالن کان پوءِ وطن عزيز جي واپسي زيرو پوائنٽ تي آهي، اهي هڪ دائري ۾ ڦاٿل آهن، ان جدوجهد ۾ ڪيترائي حادثا پيش آيا. اسان جي اسٽيبلشمينٽ جي نظام کي تباهه ڪرڻ جو جذبو ڪڏهن به ڊهي نه ويو آهي ۽ هر ڀيري ڪاميابي ان جي پٺيان آئي آهي. ٻئي طرف مستحڪم نظام جو خواب ڪڏهن به پورو نه ٿي سگهيو آهي، اڄ جيڪڏهن ”سياست نه پر رياست بچايو“ منصوبو رياست لاءِ عذاب بڻجي ويو آهي ته ان جي تباهيءَ جي ذميواري ان منصوبي جي رٿابندي ڪندڙن تي پوندي. .جيتوڻيڪ اسٽيبلشمينٽ جي ارادن جو اندازو لڳائڻ لاءِ نه ته سڌو تجربو ۽ نه ئي اندروني انتظام سان واقفيت ضروري آهي، پر مشاهدن مان اندازو لڳائڻ ڪڏهن به ڏکيو نه رهيو آهي. پاڪستان جي تاريخ ۾ جنرل عاصم منير پهريون سربراهه هو جنهن اداري کي سياست کان پري رکيو ۽ پنهنجي پيشي کي وقف ڪيو. اها بدقسمتي آهي ته عمران خان وڏي ڪوشش سان موجوده آرمي چيف کان اهو اختيار کسي ورتو. اڄ عمران خان اسٽيبلشمينٽ کي جنهن راهه تي وٺي ويو آهي، ان جو هڪ اهڙو مثال بڻجي ويو آهي، جنهن کي تاريخ پيش ڪرڻ کان قاصر آهي، ان سان گڏ پاڪستان جو آئين به ڪجهه دير جي ننڊ سمهي رهيو آهي.جيئن گذريل ڪالمن ۾ ذڪر ڪيو ويو آهي ته، عمران خان ۽ سندس گروپ سيپٽمبر کان جنرل عاصم منير جي خلاف گندگي سان ڀرپور مهم شروع ڪري ڇڏي هئي. عمران خان راولپنڊي لانگ مارچ ۽ مقرري روڪڻ جي نوٽيفڪيشن سان ڊرامو ڪيو. ستم ظريفي اها آهي ته 29 نومبر کانپوءِ جنرل عاصم منير خلاف به اهو سلسلو بند نه ٿيو.جنرل عاصم منير جي مقرري کي روڪڻ لاءِ 29 نومبر کان ڪجهه مهينا اڳ شروع ڪيل مهم (جنهن ۾ اداري جي اندر کان مدد، سهڪار، حوصلا افزائي شامل آهي) اڄ تائين جاري آهي. جنرل عاصم منير کي ڪمزور ڪرڻ جا ٻه ناپاڪ مقصد نظر آيا. دٻاءُ هيٺ اهي استعيفيٰ ڏئي سگهن ٿا يا ڪمزور قيادت هيٺ، تنظيم پاڻ ۾ اختلافن جو شڪار رهي ٿي. 9/10 مئي جي واقعن تي عمران خان جي اطمينان جو اظهار، لفظن جي چونڊ ۽ باڊي لينگويج هڪ فاتح جو تاثر ڏنو. عمران خان جي ذهني پسماندگي، سياسي هوشياريءَ ۽ شعور جي کوٽ جو هو 9 مئي واري واقعي جي سنگينيءَ جو اندازو ئي نه لڳائي سگهيو، پهرين ڏينهن کان مسلسل اهو لکيو پيو وڃي ته 8 مئي تي جنرل عاصم منير کي سڀ کان ڪمزور آرمي چيف سمجهيو پيو وڃي، جڏهن ته 12 مئي تي کيس محب وطن تصور ڪيو ويو ۽ هو تاريخ جو طاقتور ترين اڳواڻ بڻجي اڀريو. 9 مئي جو سانحو ان ڳالهه جو نشانو آهي ته سياسي آئيني حڪومت جي موجودگيءَ ۾ جنرل عاصم منير جا سگنل ابرو ٽٽڻ جا منتظر آهن.9 مئي جو سانحو فوجي قيادت ۽ ادارن جي اکين ۾ لڙڪ لاهڻ لاءِ تمام گهڻو بندوبست ڪيو ويو. عمران خان جي ميڊيا ۽ جارحاڻي سياست جي اثرائتي هٿيارن جي استعمال سڀ ڪجهه ٻوڙي ڇڏيو آهي.اقتدار مڪمل طور تي سياسي پارٽين کي ڇڏي ڏنو آهي ۽ جنرل عاصم منير جي رحم ڪرم تي آهي، اڄ جا حڪمران روز مزدوري ڪري رهيا آهن. بدقسمتيءَ سان پهريون آرمي چيف جنهن آمريڪا بدران چين سان سياسي لاڳاپا وڌائي فوج کي سياست کان پري رکڻ جو ارادو ڪيو، عمران خان جي انتقام، جهالت ۽ اقتدار جي لالچ ۾ قومي دشمني ملڪ کي ڪمزور ڪري ڇڏيو، جنرل صاحب. عاصم منير کي قومي مفاد ۾ ان ئي رستي تي هلڻو پيو جنهن تي سندس اڳوڻا هلندا رهيا.جنرل عاصم منير وٽ اليڪشن کان پاسو ڪرڻ ۽ ايندڙ ڪجهه سالن لاءِ قومي استحڪام کي يقيني بڻائڻ کانسواءِ ٻيو ڪو به رستو ناهي، انگريزيءَ ۾ ان کي HOBSON’S CHOICE چئبو آهي، عمران خان کي موقعو ڏنو پيو وڃي ته هو پنهنجي بيشمار مقبوليت کي پنهنجي مستقبل ۽ سلامتي لاءِ استعمال ڪري، جڏهن ته غير ضروري اعتماد. اسٽيبلشمينٽ جو عمران خان جو خاتمو ٿيڻ جي ويجهو آهي. منهنجي خيال ۾ ٻئي تصور نامڪمل آهن ۽ وطن عزیز لاءِ موتمار زهر ثابت ٿيندا.
