طفيل مگسي
پاڪستان ۾َمنافقن جي ڪا کوٽ ناهي.ليڪن اڄ اسان هتي صرف ٻن جو ذڪر ڪنداسين.منافصت جو ڊيسنٽ لفظن ۾ ترجمو ڪيو وڃي ته اسان ان کي ڊبل اسٽينڊرڊ يا ٻٽو معيار چئي يا سڏي سگهون ٿا.نه ته اهو ته ساڌوسوڌڙو چيٽ ڪيس آھي.جنهن کي آئيني اوٽ به حاصل آھي۽ مدد وغيره پڻ حاصل آھي. اسان جي منافقت جي انهيء ڪيس ۾ هڪ اسرائيل آھي ۽ ٻيو ميان شراب خان. ٿورو ويچار ڪريون ٿا ته انگريز جڏھن خلافت ختم ڪري آزاد عرب دنيا قائم ڪئي ته عربن جهومريون هنيون ۽ ڊانسون ڪيون۽ انهي عملي گناه کي آزادي قرار ڏنو.ليڪن ساڳئي انگريز جڏھن يهودين کي سندن پراڻي سرزمين ۾ آڻي ڪري آباد ڪيو ۽ اسرائيل جي قيام جو اعلان ڪيو ته عرب ان جي خلاف ٿي ويا.اسرائيل جي خاتمي جي لاء جنگيون ڪيون.قديم فسلطيني اسرائيلين ٻنهي کي ڀڙڪائي ڪري تازي مذھبي جنگ بڻائي ۽ ان کي فلسطيني سرزمين تي اسرائيلي قبضو قرار ڏنو.پاڻ به کنئي ۽ اسرائيل کي به پهچايو.پنهنجا به ڪم آيا.ٻين کي به مارايو.اهو سلسلو اڌ صدي تائين هلندو رهيو. ٻئي پاسي جڏھن هٽلر انهن يهودين جي لاشن جا ڍير لڳائي رهيو هو ۽ کين ڳولي ڳولي ٿي ماريو ويو ته ترڪي ۽ ايران انهن کي پناه ڏئي رهيا هئا.انهن کي پنهنجن ملڪن ۾ آباد ڪري رهيا هئا.اهوئي نه بلڪ انهن کي پنهنجا سوٽ قرار ڏئي رهيا هئا.بدشڪ سوٽ ته آھن.هڪ هڪ حضرت اسحاق جن جو اولاد آھن ته ٻيا حضرر اسماعيل عليه السلام جا آھن.اهي ٻئي ڀائر حضرت ابراهيم عليه السلام جا فرزند هئا.سوٽن واري دشمني ته خير بنو اميه ۽ بنو هاشم جي به مشھور آھي.جن جي ويڙھ خانه ڪعبه جي انڪم ٽيڪس جي ورهاست تي شروع ٿي ته جي خاتمي تائين هلندي رهي.خير اسان جي لاء ته ٻئي خاندان رضي الله آھن.منافقت وڪرو ٿيئي ته وڪڻيو.هاڻي ٻين جي عقيدن جي لاء ڪير پنهنجي زندگي جي قيمت تي سچ ڳالهائي؟ان جي مصلحت جي پردن ۾ لڪل ڇڏي ڪري اسان اسرائيل ڏانهن واپس اچون ٿا.يهودين سان گڏ پهريون معاهدو پاڻ رسول الله ڪيو هو.جنهن کي ميثاق مدينا سڏيو ويندو يا وڃي ٿو.ترڪن ۽ ايرانين معاهدي جي ڀرم ۾ مصيبتن جي ماريل يهودين جي لاء پنهنجا دردروازا کولي ڇڏيا.اتي بعد ۾ عربن يهودي رياست کي قبول نه ڪيو.ترڪين ۽ ايرانين جي يهودي دوستي ڏسندي ئي ته انگريز هڪ پاسي اسرائيل ۽ ٻيئي پاسي پاڪستان قائم ڪيو هو.۽ ٻئي مذھب جي نالي تي وجود ۾ اچڻ واريون رياستون هيون.بقول شخصي هڪ عربن جي مسلمان سرزمين تي قائم ٿيڻ واري غير مسلم رياست هئي ۽ ٻي ڪفار جي هندو سرزمين تي بنائڻ واري مسلمان رياست هئي.عرب هڪ کي فورن تسليم.ڪري پنهنجي مهرباني واري پاڇي ۾ وٺي ڪري اسلام جو فورٽ بنائڻ شروع ڪري ڇڏيو ۽ ٻيئي کي زخم ڏئي ڏئي ڪري ناسور بڻائي ڇڏيو.ڇوت اها غير مسلم رياست مسلمان سرزمين تي قائم ٿي رهي هئي.ڪو پڇي ته ڀائرو هڪ ئي طرز جون ٻه شيون هڪ ئي وقت هڪ سٺي ۽ ٻي بري ڪيئن ٿي سگهن ٿيون؟ ڪير پڇي.جي پڇي به ٿو ته ….
قاصد ڪي آتي آتي خط اور لک رکون
مين جانتا هون وه جو لکين گي جواب مين.
ٻئي پاسي اهو به هڪ چٽو ۽ کليل دليل آھي ته ٻنهي رياستن جو قيام دنيا جي لاء ڪو تجربو ثابت نه ٿي سگهيو.ٻنهي ۾ مذھبي بنياد پرستي ڪري آئي.جنهن عمومي طور تي دنيا کي وڏو نقصان رسايو.حالانڪ انگريز هتي ٻه نوان ٻوٽا هڻي ڇڏيا .جيڪي وقت گذرڻ سان گڏوگڏ ٿوهر جا زهريلا ٻوٽا بڻجي ويا.جيڪي پنهنجي وجود کي قائم رکڻ ۽ سبب ميسر ڪرڻ جي لاء نوآبادياتي طرز تي راهي ٿي ويا.ٻنهي بنا سبب جوهري هٿيار ٺاهي ٺاهي ڪري ڍير هڻي ڇڏيا آھن.ڪو کانئن کان پڇي ته انهن کي استعمال ڪنهن تي ڪندو؟ ڇوت توهان ٻئي پاڙي ۾ جوهري هٿيار استعمال ڪندو ته پاڻ ڪيئن زنده رهندو.ليڪن بقول مارڪس جي وهم پرستي انساني عقل ۽ شعور کسي ڇڏيندي آھي. ٻي منافقت شراب تي پابندي آھي.حالانڪ فوجي ميسزکان وٺي ڪري پنج تارن وارن هوٽلن تي سرعام (پاڻي جيان) ملي ٿو.ملڪ جو هر چوٿون ماڻھو شرابي آھي.جيڪي بچي ويا اهي چرس جا سوٽا هڻندا هوندا.ليڪن آئيني طور تي شراب پابندين وارين شين ۾ شامل آھي( حالانڪ اڄ ڪله جنهن به مسلمان جي گهر ۾ شادي ٿيئي ٿي.اها شراب کان بنا ڄڻ ته اڻپوري ٿيئي ٿي) ان پابندي جي سبب ٽن سو رپين جي ولايتي وسڪي جي بوتل ڏھن هزارن ۾ ملي ٿي.۽ مري بروري جي اڌ ڪپي جو بليڪ ۾ اگه ٻارهن پندرهن سو رپيا آھي.جڏھن ته اصل قيمت ڪي چند سو ٿيندي.هينئر ته سعودي بادشاه ۾ به شراب تي پابندي ختم ڪئي وئي آھي.امارات ۾ سڄي دنيا جو شراب ٽيڪس فري ملي ٿو.جنهن کي پيئڻو آھي آزادي سان پيئي. ترڪي جو چانورن وارو شراب دنيا ۾ مشھور آھي.الغرب يعني مراڪو مورايشي الجيريا ۽ تيونس جا ڳاڙھا شراب سڄي دنيا ۾ ايڪسپورٽ ڪيا وڃن ٿا.اردن.مراڪو الجيريا يا تيونس وغيره ۾ مسجدون ۽ شراب جا گتا هڪ ئي گهٽي ۾ آھن.جنهن کي نماز پڙھٻڻي آھي .اهو مسجد ۾ وڃي.جنهن کي شراب پيئڻو آھي.اهو شراب خاني وڃي.جنهن کي ٻئي ڪم ڪرڻا ناهن اهو گهر ويهي.ز بردستي مڙھيل نيڪي جي بجاء سوچي سمجهي ڪري نيڪي ڪرڻ وڌيڪ قدر جي قابل عمل هوندو آھي.ڇاڪاڻ ته هڪ ۾ نيت شامل هوندي آھي.ٻئي ۾ ناهي هوندي.انا بالنيات مسلمان ته سڄي دنيا ۾َ ملن ٿا.ليڪن بقول يوسفي پاڪستاني ڪلمو پڙھي تي ويا آھن.چوڻ جو مقصد اهو آھيته سرڪاري سطح تي منافقت جو جيڪو احياء ڪيو پيو وڃي ان کي ختم.ڪري اسرائيل کي تسليم ڪري .ڇوت اسرائيل هڪ حقيقت آھي.جنهن کان منهن موڙي نٿو سگهجي.ته ڇاجي لاء يا منافقت تنهجو سهارو چوڻ تصويرون بڻجي رهيا آھيو.شراب جڏھن سڀ پيئن ٿا ته پوء نه پيئڻ جو ڍونگ عرف منافقت ڇو؟آئي ايم ايف وري ڪهڙو بنا وياج تي پئسا ڏيئي ٿو.اهو به ٿه وياج آھي.جيڪو اسان جي پيٽ ۾ پوي ٿو.۽ اهو به پئسو يهودين جو ئي ته آھي.جهڙو وياج حرام تهڙو شراب حرام.يا بقول اوهان جي ته ڀاڄي جو شوربو حرام ۽ ٻوٽيون هلال. اي حڪمرانو بس منافقت ڇڏي ڏيو .ڇاڪاڻ ته اهائي اوهان جي پريشانين جي سڀ کان وڏي بدبختي آھي.
