جهانگير مخلص
صحافت جي دنيا جو هڪ مسڪرائيندڙ چهرو اختر بلوچ اسان کان جدا ٿي ويو، اهو دل کي صدمو رسيو. اختر بلوچ سان منهنجي ملاقات ڪجهه سال اڳ بهاولپور ۾ ٿي هئي، جڏهن بي بي سي ۾ اسلام آباد مان منهنجي دوست مهر اعجاز سين جو فون آيو، چيو ته تون بس هن جو خيال رکجانءِ“ مون چيو، ”پريشان نه ٿيو“ پوءِ اختر بلوچ کي فون ڪيو. هن جي ٻڌايل جاءِ تي پهتس ، عيد گاهه جي سامهون موٽر مارڪيٽ ۾ هڪ ڪمرو ورتو ويو هو، پيار سان ڀريل هڪ دوست سان ملاقات ڪئي، هن چيو، مخلص سائين باقي سڀ ڪجهه ٺيڪ آهي، شام جو اسان جي گلشن جو ڪاروبار ناهي. اسان جي مطابق بندوبست ناهي، اهو مسئلو آهي. مان سندن پريشانيون دور ڪري ڇڏيون ۽ پوءِ هر شام گڏ ٿيندا هئاسين، دنيا جي هر موضوع تي ڳالهائيندا هئاسين ۽ پوءِ مذاق جو سلسلو شروع ٿيندو هو، پنهنجن دوستن کي فون ڪندا هئا، هر شام مان ۽ اختر بلوچ روڊن تي گهمندا هئاسين. اندرون شهر ٿيندي مان ڍابن ۽ گهٽين مان سندس ڪمري ۾ ايندو هوس، رات جو دير تائين ويٺو هوندو هوس، پوءِ گهر ويندو هوس، فريد گيٽ جي اندر بهاولپور جي مشهور ڳائڻي استاد سردار ملڪ جي اڪيڊمي هئي، پر افسوس جو هاڻي هو به نه رهيو. اُتي گڏ ٿيندا هئاسين، مونکي موسيقي ۽ سرائڪي ٻوليءَ سان بيحد پيار هو، سردار ملڪ جو منهنجو شعر، هڪ ميري جاني.
روز ٻڌندا هئا ۽ روئڻ لڳنداهئاسين، پوءِ اڪيڊمي ۾ موجود سڀني ماڻهن سندس ليڪچر پيار سان ٻڌو. هر شام منورجن جي سٺي نظم اڪيڊميءَ سان وابسته رهيو، اختر بلوچ بهاولپور ۾ ٻه ٽي مهينا ڪنهن پروجيڪٽ جي سلسلي ۾ رهندو هو، اسان گڏجي پيار ۽ کل جون شامون گذاريون ۽ راتيون دل ۾ نقش ٿي ويون. بهاولپور ۾ ساڻس گڏ گذارڻ جو وقت ڏاڍو خاص هو، بهاولپور وڃڻ کان پوءِ مان کيس ڳولي نه سگهيس، هو هڪ سچو ليکڪ، دبنگ صحافي، بهترين گفتگو ڪندڙ، ڪيترن ئي ڪتابن جو ليکڪ، طنز و مزاح سان يادگار محفل، صحافت ۽ لکڻ جو ماهر، قلندر، سچو دوست هو. اسان کان جدا. هو مون سان ڪلاڪن جا ڪلاڪ نذير لغاري صاحب ۽ سموري سنڌي سرائيڪي سنگت بابت ڳالهائيندو هو. منهنجو دوست ڏاڍو مهربان هو، مون کانئس ڌار ٿي ويو، مون ساڻس گڏ گذاريا هر لمحو ياد ڪري ڏاڍو روئي ڇڏيو، هاڻي مان نه ٿو لکي سگهان. شالا الله پاڪ جنت الفردوس جو مقام عطا فرمائي، الله پاڪ ڪراچي جي سموري سنگت کي سلامت رکي آمين
