دنيا جي ٽن طاقتور ملڪن جي سربراهن جي ملاقات، ڪنهن کي ڇا حاصل ٿيو؟

دنيا جي ٽن طاقتور ملڪن جي سربراهن جي ملاقات، ڪنهن کي ڇا حاصل ٿيو؟

شينزين(ويب دِسڪ) خميس ڏينهن ٿيندڙ غيرمعمولي ٽن ڌرين واري ڳالهين کان اڳ عهديدارن واضح طور چيو هو ته آمريڪي صدر ڊونلڊ ٽرمپ، چين جي اڳواڻ شي جن پنگ ۽ روسي اڳواڻ ولاديمير پيوٽن جي شينزين ۾ ملاقات مان ڪنهن وڏي معاهدي تي پهچڻ جو امڪان گهٽ هو.
سي اين اين جي رپورٽ موجب حقيقت ۾، سفارتي ڪاميابيون حاصل ڪرڻ انهن ڳالهين جو مقصد نه هو، پر ڳالهين جو پاڻ ٿيڻ ئي هڪ اهم اڳڀرائي هئي.
هن جديد شهر جي ٻاهرئين حصي ۾ هڪ سرڪاري مهمان خاني اندر گول ميز تي گڏ ويٺل ٽنهي اڳواڻن هڪ پيچيده دنيا کي گڏجي منهن ڏيڻ جي ذميواريءَ جو ذڪر ڪيو.
شي جن پنگ ڳالهين جي شروعات ڪندي چيو، ”تاريخ اسان کي ٻڌائي ٿي ته جڏهن وڏيون طاقتون امن سان رهن ٿيون ته دنيا محفوظ هوندي آهي، پر جڏهن وڏيون طاقتون پاڻ ۾ ٽڪراءَ ۾ اچن ٿيون ته دنيا افراتفريءَ جو شڪار ٿي وڃي ٿي.“
هر هڪ اڳواڻ ان ملاقات ذريعي پنهنجي طاقت جو مظاهرو ڪندي ڪجهه حاصل ڪرڻ جي ڪوشش پڻ ڪري رهيو هو.
پيوٽن لاءِ اها ملاقات دنيا جي وڏي سفارتي فورم تي ٻيهر ظاهر ٿيڻ جو موقعو هئي، جتي هو يوڪرين تي حملي سبب لڳ ڀڳ پنج سال اڳ عالمي سطح تي اڪيلو ڪيو ويو هو. ملاقات کانپوءِ جاري ڪيل گڏيل بيان ۾ سرڪاري عهديدارن کي قانوني ڪارروائيءَ کان استثنيٰ ڏيڻ کي ”بنيادي اهميت“ وارو قرار ڏنو ويو، جيڪو اهڙي اڳواڻ لاءِ اهم معاملو آهي، جنهن کي عالمي فوجداري عدالت جنگي ڏوهن جي الزام ۾ گهربل قرار ڏنو آهي.
شي جن پنگ پاڻ ۽ چين کي سفارتي ميدان ۾ هڪ اهم طاقت طور شخص طور پيش ڪرڻ ۾ ڪامياب ٿيو، باوجود ان جي ته کيس ملڪ اندر معاشي مسئلن کي منهن ڏيڻو پئجي رهيو آهي.
جڏهن ته ٽرمپ، جنهن جي هن مهيني وچ مدي وارين چونڊن ۾ سخت شڪست کانپوءِ اقتدار جي آخري دور واري سياسي حيثيت وڌيڪ تيز ٿي وئي آهي، ٻن اهڙن اڳواڻن سان ملاقات ذريعي اهو ڏيکارڻ ۾ ڪامياب ٿيو ته هو اڃا به عالمي سياست ۾ سرگرم آهي، جن جي پنهنجي ملڪن ۾ طاقت تي گهڻو ڪري ڪا اثرائتي بندش ناهي.
ٽرمپ ڳالهين جي شروعات ڪندي چيو، ”ڳالهه ٻولهه ۽ گڏ ويهڻ جا موقعا گهٽائڻ سان ڪڏهن به امن قائم نه ٿيو آهي. اسان هڪ مختلف رستو اختيار ڪري رهيا آهيون.“
هن چيو، ”اچو ته ڏسون ته ڇا اسان ڪجهه حاصل ڪري سگهون ٿا.“ ان کانپوءِ ميڊيا کي ٻاهر موڪليو ويو ۽ ڳالهيون شروع ٿي ويون.
شينزين ۾ ٿيل سربراهي اجلاس جا پنج اهم نتيجا هي آهن.
ملاقات جو مقصد ڇا هو؟
اڃا واضح ناهي ته خميس ڏينهن واري ملاقات تاريخي تبديليءَ جي طور تي ياد ڪئي ويندي يا رڳو تصويرون ڪڍائڻ وارو هڪ موقعو بڻجي رهندي. 81 منٽن جي ملاقات ٽنهي ملڪن جي جنگين، معيشت ۽ جديد ٽيڪنالاجيءَ بابت اهم اختلافن کي حل ڪرڻ لاءِ ڪافي نه هئي.
ڳالهين کان اڳ ٽنهي اڳواڻن جا مقصد مختلف نظر اچي رهيا هئا.
سربراهي اجلاس جي تجويز پهرين پيوٽن ڏني هئي، جنهن جو مقصد يوڪرين جي جنگ بابت اهڙي ڳالهه ٻولهه ڪرڻ هو، جنهن ۾ يوڪرين جا نمائندا موجود نه هجن. ان تجويز ڪيف ۾ ڳڻتي پيدا ڪئي ۽ 1945ع جي يالٽا ڪانفرنس سان ڀيٽ ڪئي وئي، جڏهن عالمي طاقتن جنگ کانپوءِ دنيا کي اثر رسوخ جي علائقن ۾ ورهايو هو.
شي جن پنگ ۽ پيوٽن ٻنهي پنهنجي شروعاتي خطابن ۾ ٻي عالمي جنگ کانپوءِ واري دور جو ذڪر ڪيو، جڏهن طاقتور ملڪن گڏجي دنيا جي مستقبل جي جوڙجڪ ڪئي هئي، جنهن مان ظاهر ٿي رهيو هو ته اهي خميس ڏينهن واري ملاقات کي ڪيئن ڏسي رهيا هئا.
شروعات ۾ آمريڪي عهديدارن چيو هو ته يوڪرين ڳالهين جي ايجنڊا ۾ شامل نه هوندو، پر بعد ۾ ٽرمپ چيو ته هو اهو معاملو ضرور اٿاريندو.
ملاقات جي شروعات ۾ هن چيو، ”منهنجو خيال آهي ته ڪجهه اڳڀرائي ٿي رهي آهي. منهنجو خيال آهي ته (پيوٽن) ۽ اميد آهي ته ٻئي ڌر پڻ ان جنگ جو خاتمو چاهي ٿي.“
ٽرمپ جي نظر ۾ وڌيڪ اهم ڳالهه دنيا جي وڏين ايٽمي طاقتن وچ ۾ ايٽمي هٿيارن تي ضابطو آڻڻ بابت بحث هو. ٽرمپ ماسڪو ۽ بيجنگ سان هڪ نئون ايٽمي عدم پکيڙ وارو معاهدو ڪرڻ چاهي ٿو، جيتوڻيڪ هن معاهدي تائين پهچڻ ۾ ڏکيائين جو اعتراف پڻ ڪيو.
هن چيو، ”هڪ ڀيرو توهان وٽ ايٽمي هٿيار اچي وڃن ته انهن کان دستبردار ٿيڻ تمام ڏکيو هوندو آهي. زندگيءَ جو نظام ئي اهڙو آهي.“
شي جن پنگ ٻن اهڙن ملڪن سان ايٽمي معاهدي ۾ دلچسپي نه ڏيکاري آهي، جن وٽ چين جي ڀيٽ ۾ ڪيترائي ڀيرا وڌيڪ ايٽمي هٿيار موجود آهن. آمريڪي عهديدارن موجب، هو شروعات ۾ ٽنهي ملڪن جي اهڙي گڏيل ملاقات جي ميزباني ڪرڻ کان به هٻڪيو هو، جيڪا سندس ايپيڪ (APEC) سربراهي اجلاس تي حاوي ٿي سگهي ٿي.
ملاقات کان ڪجهه ڪلاڪ اڳ ٽرمپ کان پڇيو ويو ته ٻنهي خودمختيار حڪمرانن سان گڏ ملاقات ڪرڻ جا ڪهڙا فائدا آهن؟
هن چيو، ”انهن ٻنهي کي ٽرمپ پسند آهي. هاڻي، منهنجي ملاقات کانپوءِ ڇا ٿيندو؟ اهو مان توهان کي نٿو ٻڌائي سگهان.“
لاڳاپا مضبوط ڪرڻ
سربراهي اجلاس لاءِ ٽنهي اڳواڻن جا مختلف مقصد، شينزين جي ٽائيگر سفاري پارڪ ڀرسان ڪائلن ولا پهچڻ کانپوءِ ڄڻ اهم نه رهيا. اهي هڪ گول ميز تي گڏ ويٺا، جتي هر هڪ کي هڪجهڙي فاصلي تي ويهاريو ويو ۽ شي جن پنگ وچ ۾ ويٺو.
ٽرمپ فخر سان چيو، ”اسان واقعي تاريخ رقم ڪري رهيا آهيون. اسان ٽنهي وٽ بحث ڪرڻ لاءِ تمام گهڻا موضوع آهن.“
سامهون ايندڙ لاڳاپا پيچيده آهن. ٽرمپ گذريل ٻن سالن دوران شي جن پنگ ۽ پيوٽن ٻنهي سان ذاتي لاڳاپا مضبوط ڪرڻ لاءِ ڀرپور ڪوششون ڪيون آهن، ان اميد سان ته وڌيڪ مضبوط ذاتي لاڳاپا عالمي سياست کي آسان بڻائيندا. هن پنهنجن هم منصبن جي ساراهه ڪرڻ ۽ کين اهميت ڏيڻ لاءِ خوشامد ۽ شاندار سربراهي اجلاس منعقد ڪرڻ جو طريقو اختيار ڪيو آهي. هن اڳوڻين انفرادي ملاقاتن دوران ٻنهي اڳواڻن کي پنهنجا ”دوست“ قرار ڏنو هو.
ٽرمپ شي جن پنگ کي چيو، ”منهنجو خيال آهي ته جيستائين تون ۽ مان معاملن جا ذميوار آهيون، اسان کي ڪڏهن به ڪو مسئلو نه ٿيندو.“
پر خوشامد اڃا تائين ڪا وڏي سفارتي ڪاميابي حاصل نه ڪري سگهي آهي. ٽرمپ پيوٽن سان پنهنجي لاڳاپن بابت شڪايت ڪئي آهي، جيڪي گذريل سال الاسڪا ۾ ٿيل سربراهي اجلاس کانپوءِ به يوڪرين جي جنگ ختم ڪرائڻ ۾ ڪامياب نه ٿيا آهن. آمريڪا ۽ چين جي لاڳاپن ۾ واپار ۽ ناياب زميني عنصرن جي فراهميءَ بابت اختلاف اڃا به رڪاوٽ بڻيل آهن. ٻئي ملڪ ايران کي مدد ۽ ٽيڪنالاجي فراهم ڪري رهيا آهن.
شي جن پنگ ۽ پيوٽن، جن پنج سال اڳ پاڻ کي ”بغير حدن جا ڀائيوار“ قرار ڏنو هو، ڪيترائي ڀيرا ملاقاتون ڪري چڪا آهن. اربع ڏينهن هتي هڪ ٻي ملاقات کانپوءِ چيني سرڪاري ميڊيا ٻنهي ملڪن جي لاڳاپن کي ”واءُ ۽ مينهن جي باوجود پٿر وانگر مضبوط“ قرار ڏنو.
شي جن پنگ ۽ پيوٽن ڊگهي عرصي کان ان گڏيل سوچ تي متفق آهن ته عالمي طاقت جو توازن بنيادي طور سندن حق ۾ تبديل ٿي رهيو آهي، ڇاڪاڻ ته اوڀر اڀري رهيو آهي ۽ اولهه زوال پذير آهي. ٻين لفظن ۾، سندن خيال آهي ته آمريڪي سپر پاور جو دور ختم ٿي رهيو آهي.
ٽرمپ سان هن غيرمعمولي ٽن ڌرين واري ملاقات ذريعي شي جن پنگ ۽ پيوٽن اهڙو هڪ اهم ۽ تاريخي ثبوت حاصل ڪري ورتو آهي، جنهن کي اهي پنهنجي ان سوچ جي حمايت ۾ استعمال ڪندا.
جنگ ۾ ڦاٿل ملڪ
خميس ڏينهن جي ملاقات ۾ شامل ٽن مان ٻه اڳواڻ ننڍن مخالفن خلاف اهڙين جنگين ۾ ڦاٿل آهن، جيڪي سندن توقع کان وڌيڪ ڊگهيون ٿي ويون آهن. ٽرمپ جي ايران خلاف جنگ ۽ پيوٽن جي يوڪرين خلاف جنگ ٻنهي ملڪن جي فوجي وسيلن تي دٻاءُ وڌو آهي ۽ عالمي سطح تي قيمتن ۾ اضافو ڪيو آهي، جنهن شي جن پنگ کي پڻ پريشان ڪيو آهي، ڇاڪاڻ ته هو انهن جنگين کي عالمي استحڪام لاءِ خطرو سمجهي ٿو.
ٻئي جنگيون اهي موضوع هئا، جن تي ٽرمپ شي جن پنگ ۽ پيوٽن سان ڳالهائڻ چاهيو ٿي، ڇاڪاڻ ته ٻنهي جا تهران سان لاڳاپا آهن. ٽرمپ ماسڪو يا بيجنگ تي انهن جا ايران سان لاڳاپا ختم ڪرڻ لاءِ دٻاءُ نه وڌو آهي. حقيقت ۾، هن روسي ڊيزل تي پابنديون نرم ڪيون، جيڪي يوڪرين تي حملي کانپوءِ لاڳو ڪيون ويون هيون. اهو قدم ايران جي جنگ سبب وڌندڙ قيمتن کي گهٽائڻ جي ڪوشش ۾ کنيو ويو، جنهن اڻ سڌي طرح روس کي ان جنگ مان فائدو حاصل ڪرڻ جو موقعو ڏنو.
ٽرمپ جنگين سبب سخت بيزار ٿي چڪو آهي. ايران ۾ جنگ، جيڪا هن شروعات ۾ ڇهن هفتن تائين جاري رهڻ جو چيو هو، آمريڪا ۾ انتهائي غيرمقبول ٿي چڪي آهي ۽ سندس پنهنجي اعتراف موجب، وچ مدي وارين چونڊن ۾ ريپبلڪن پارٽيءَ جي وڏي شڪست جو سبب پڻ بڻي. هاڻي هو بمباريءَ جو هڪ نئون ۽ شديد مرحلو شروع ڪرڻ لاءِ فوجي آپشنز تي غور ڪري رهيو آهي.
ٻئي پاسي، اقتدار سنڀالڻ کان 24 ڪلاڪن اندر يوڪرين جي جنگ ختم ڪرڻ وارو سندس چونڊ واعدو هاڻي 667 ڏينهن کان وڌيڪ دير جو شڪار ٿي چڪو آهي.
شي جن پنگ ۽ پيوٽن جنگين جي خاتمي لاءِ ڪيتري مدد ڪندا، اهو واضح ناهي. ۽ يوڪرين يا ايران کي ڳالهين ۾ شامل ڪرڻ کانسواءِ ٿيندڙ سربراهي اجلاس امن قائم ڪرڻ لاءِ ڪيترو اثرائتو ٿي سگهي ٿو، ان جا امڪان محدود نظر اچن ٿا. تنهن هوندي به ٽرمپ پراميد نظر آيو.
شي جن پنگ سان ملاقات کان اڳ هن چيو، ”ڪيترن ئي ماڻهن کي پڪ نه هئي ته هن ملاقات مان ڪجهه حاصل ٿيندو يا نه. منهنجو خيال آهي ته ڪجهه نه ڪجهه ضرور حاصل ٿيندو. مان تمام گهڻي پڪ سان چوان ٿو ته ڪجهه نه ڪجهه ضرور نڪرندو.“
برلن ۾ جيرڊ ڪشنر چيو ته ٽرمپ ”ڪوئليشن آف دي ولنگ“ جي اجلاس ۾ فون ذريعي شرڪت ڪئي ۽ شينزين ۾ ٿيل ڳالهين بابت پنهنجو جائزو پيش ڪيو.
صدر جو ناٺي، جرمني، فرانس، يوڪرين ۽ برطانيا جي اڳواڻن سان گڏ سربراهي اجلاس ۾ ڳالهائيندي چيو ته ٽرمپ شي جن پنگ ۽ پيوٽن ٻنهي کي ”امن جي خواهش بابت هڪ مضبوط پيغام ڏنو هو ۽ ان مقصد لاءِ ٻنهي سان ڀرپور نموني رابطو ڪرڻ چاهي ٿو.“
هن وڌيڪ تفصيل نه ڏنا، پر چيو ته ٽرمپ ”ان يقين سان واپس آيو آهي ته امن ممڪن آهي.“
صدر جي خاص نمائندي اسٽيو وِٽڪوف چيو ته ٽرمپ شينزين ۾ پنهنجي پيغام جو مرڪزي حصو ”يوڪرين ۽ ان جنگ جي پرامن خاتمي“ کي بڻايو هو.
مصنوعي ذهانت ۾ برتريءَ جي جنگ
ٽرمپ جي شينزين پهچڻ کان اڳ ئي اڳوڻي اينوڊيا سي اي او جينسن هوانگ ۽ چين جي هڪ مبينا انٽيليجنس ايجنٽ بابت اسڪينڊل سندس دوري تي ڇانيل هو. آمريڪا ۾ مختلف خدمتن جي بندش جا واقعا پڻ، جن مان ڪجهه مصنوعي ذهانت جي اپڊيٽس سبب ٿيا، پريشانيءَ جو سبب بڻيل هئا، جڏهن ته انتظاميا شروعات ۾ انهن مسئلن کي منهن ڏيڻ ۾ سست نظر آئي.
چين جي ٽيڪنالاجي ۽ چِپ ٺاهڻ واري هن روشن ۽ جديد مرڪز جي پسمنظر ۾ مصنوعي ذهانت جي تيزيءَ سان ترقي ڪندڙ صنعت ۾ آمريڪا ڪيئن مقابلو ڪندو، ان بابت سوال وڌيڪ اهم نظر اچي رهيا هئا. هوانگ بابت انڪشافن ٽرمپ جي ڪابينا اندر ان ڳالهه تي گهري اختلاف کي پڻ ظاهر ڪيو ته چين کي طاقتور اي آءِ چپس جي وڪري تي پابنديون لڳايون وڃن يا نه، ۽ جيڪڏهن لڳايون وڃن ته ڪيتري حد تائين.
اربع جي شام شي جن پنگ سان گڏ رات جي مانيءَ دوران ٽرمپ اهو معاملو رڳو مختصر طور اٿاريو، جيئن هن بعد ۾ ٻڌايو. چين روانو ٿيڻ کان اڳ هن چيو هو ته هو جاسوسي واري معاملي تي تمام گهڻو زور ڏئي چين کي ”بي عزت“ ڪرڻ کان پاسو ڪرڻ چاهي ٿو.
سندس انتظاميا جا ڪيترائي ماڻهو وڌيڪ سخت موقف رکن ٿا ۽ چين جي جديد ترين اي آءِ چپس تائين رسائي ختم ڪرڻ چاهين ٿا. پر ٽرمپ اهڙن قدمن جي مخالفت ڪندي نظر آيو، جيڪي مصنوعي ذهانت جي ترقيءَ کي ”روڪي“ سگهن ٿا.
هن چيو، ”اسان اهڙو ڪجهه به ڪرڻ نٿا چاهيون، جيڪو هن ٽيڪنالاجيءَ جي زبردست صلاحيت کي تباهه ڪري. اسان عالمي سطح تي ضابطن لاڳو ڪرڻ جي ڪنهن به صورت جي مخالفت ڪريون ٿا.“
تنهن هوندي به، ايشيائي اڳواڻن سان ڳالهائيندي ٽرمپ اهو تسليم ڪندي نظر آيو ته مستقبل ۾ خطرا پڻ ٿي سگهن ٿا.
هن چيو، ”اسان کي احتياط ڪرڻ گهرجي. اسان کي ان جي قدر ڪرڻ گهرجي. اها لڳ ڀڳ مڪمل طور سٺي آهي، پر ان ۾ ڪجهه خراب عنصر پڻ آهن. ۽ انهن خراب عنصرن کي سنڀالڻ ۾ اسان کي تمام گهڻو احتياط ڪرڻ گهرجي.“
شي جن پنگ هڪ اهم سفارتي اڳواڻ طور
بيجنگ هن سربراهي اجلاس کي پنهنجي سفارتڪاريءَ جي وڏي ڪاميابي طور ڏسندو.
ٽرمپ پاران چين جي ساراهه ۽ سندس اها خاطري ته جيستائين هو ۽ شي جن پنگ اقتدار ۾ آهن، انهن کي ”ڪڏهن به ڪو مسئلو نه ٿيندو“، چين جي قيادت لاءِ خوش آئند ڳالهيون آهن، جيڪا آمريڪي پاليسيءَ ۾ چين بابت ممڪنه تبديليءَ تي ويجهي نظر رکي رهي آهي، خاص طور تي جڏهن آمريڪي قانون ساز چين جي آمريڪي جديد ٽيڪنالاجي تائين رسائي تي سخت پابنديون لڳائڻ جا مطالبا ڪري رهيا آهن.
بيجنگ واضح طور ٽرمپ جي دوري مان سندس چين لاءِ نيڪ خواهشن جو فائدو وٺڻ چاهي پيو، خاص طور تي ڪانگريس ۾ اقتدار جي تبديليءَ کان اڳ ۽ ٽرمپ جي آخري صدارتي مدت جي آخري مرحلي ۾ داخل ٿيڻ وقت. شي جن پنگ پاران ٽرمپ کي ايئرپورٽ تي غيرمعمولي استقبال ۽ ملاقاتن دوران سندس گرمجوشيءَ واري رويي کي ان مقصد کي نظر ۾ رکندي سوچي سمجهي ترتيب ڏنو ويو هوندو.
ٽنهي ملڪن جي ملاقات مان ڪنهن ٺوس نتيجي جو نه نڪرڻ پڻ بيجنگ جي ايجنڊا سان ٺهڪي اچي ٿو، ڇاڪاڻ ته شي جن پنگ يوڪرين جي مستقبل بابت ڳالهين ۾ يالٽا جهڙي ٻي ڪانفرنس جو تاثر پيدا ٿيڻ کان محتاط نظر اچي رهيو هو. اهڙو تاثر عالمي سطح تي وڌيڪ گهڻ-فريقي تعاون کي فروغ ڏيڻ بابت چين جي اعلانيل پاليسيءَ سان ٽڪراءَ ۾ اچي ها.
ان جي بدران، شي جن پنگ پاڻ کي عالمي سطح تي ملڪن کي گڏ ڪندڙ اڳواڻ ۽ اهڙي طاقتور سفارتڪار طور پيش ڪرڻ ۾ ڪامياب ٿيو، جيڪو آمريڪا سان گڏ ڪلهو ڪلهي ۾ ملائي بيهي سگهي ٿو، پر ان لاءِ کيس ڪنهن پيچيده واعدي ڪرڻ جي ضرورت نه پئي. شي جن پنگ لاءِ اهو مناسب وقت آهي، ڇاڪاڻ ته هو ايندڙ سال ڪميونسٽ پارٽيءَ جي هڪ اهم اجلاس کان اڳ پنهنجو سياسي اثر ۽ مقام وڌيڪ مضبوط ڪرڻ چاهي ٿو، جتي سندس چين جي اقتدار واري ڍانچي جي چوٽيءَ تي چوٿين مدت لاءِ رهڻ جي اميد آهي.
مٿي ڏنل سڄي خبر سي اين اين تان ورتي وئي ۽ هي آخري ٻه پيرا گراف سنڌيار جي ايڊيٽر پاران هن ۾ شامل ڪندي سوال اٿاريا ويا آهن.
هيئنر تائين ميٽنگ ۾ ٿيل اصل ڳالهين جو نتيجو ڀلي سامهون نه اچي سگهيو هجي پر دنيا جي ٽن طاقتور ملڪن جي سربراهن جي ملاقات تي دنيا جون نظرون کتل آهن. خاص ڪري يورپ ڪنهن حد تائين وڌيڪ ڊنل لڳي رهيو آهي ته آمريڪا کين روس خلاف ڀڙڪائي پاڻ ان ڏانهن دوستي جو هٿ وڌائي رهيو آهي.
يورپ جنهن روس کان سسٽي توانائي حاصل ڪرڻ بدران دنيا مان مهانگي توانائي خريد ڪري هڪ پاسي پنهنجي قرضن م اضافو ڪيو ته ٻئي پاسي عوام جي روزمره جي زندگي جا خرچ وڌائي عوام کي روڊن تي اچڻ تي مجبور ڪيو.

پهنجو تبصرو موڪليو